Met Jolanda van Erica naar Barcelona.... en weer terug!!

De andere kant...

2007-03-13T21:55:00.000+01:00

Yeah, we hebben het gehad!! Ons tv optreden in het programma lijn 4, en op niet zomaar een zender, neehe, RTL 4!!....En wat was het zoooo ontzetttend leuk!!
Ons TV-debuut..nou, Tanja en ik kunnen nog altijd een carrière move maken hoor, we deden het super als presentatie-duo. Dus SBS..als julllie nog nieuwe shownieuwslezers zoeken, hier zijn we!
Zoals ik al vertelde, ben ik zondagmiddag alvast naar Beverwijk gegaan..gezellig een super avondje gehad met Tanja en haar gezinnetje. Wat is dat leuk, je maakt elkaar toch anders mee dan in Barcelona, en loopt nu ineens in het normale leventje mee van een van je casa-maatjes.
Maar het was weer als vanouds, kletsen en keten, herinneringen ophalen en lachen..het blijft een opmerkelijk iets, vooral als je je bedenkt dat je elkaar maar een klein maandje kent..
Lekker lasagne gegeten en heerlijk met haar zoon Mees gekletst, wat een lekker ding !!
En gezien het feit dat Sonja een dag vrij was, hebben we een andere vriendin uitgenodigd, Mien
Cava...wat een gezellig mens, en ze wilde maar niet weg hè...Om half drie hebben we haar onder lichte dwang weggebonjourd, want we moesten nu toch echt gaan slapen, wilden we er de volgende morgen er enigzins toonbaar uitzien...
Nu hadden we de volgende morgen gelukkig bijval van een dame die kan toveren...dus toen we s'morgens om kwart voor negen bij Endemol aankwamen, waren we in no time opgekalivaterd als een stel stoere wievn...
Ik moet wel zeggen dat ik er eerst een hard hoofd in had hoor, want 4en half uur slaap is best kort, dus we moesten wel in de plooi trekken.Maar het resultaat was verbluffend, dus het kon beginnen.

Televisieland is wel iets wonderbaarlijks..je hebt geen idee anders dat is als je meekijkt vanaf de zijlijn. Tan en ik stonden heerlijk mee te genieten voordat we 'op' moesten en hadden de grootste lol..vooral toen de presentator, Nick, heel serieus bleef kijken, terwijl hem de meest vreemde dingen in zijn oortje werden gefluisterd..
En als ik vertel dat het onderwerp slapen was, en de meneer in kwestie werd geinterviewd over het gemiddeld bedgedrag, dan hoef ik verder niet uit te weiden over de onderwerpen in het oortje, haha, echt lol..

En toen was het onze beurt..je hoort je naam zeggen door de presentator, heel raar, en ook omdat je je nu realiseerd dat half ( nou ja, half?? ok, kwart..) Nederland jou nu kan zien op tv.
We waren wel een beetje gespannen, en Tan en ik hadden ons vantevoren al slap gelachen over hoe stom we zouden kunnen gaan hakkelen, en knippen was er natuurlijk niet bij hè in een live-show..
Nou, dat viel reuze mee. Ik vond dat we ons erdoor sloegen als echte profi's..En na een diepte interview van wel 7(!!!) minuten waarin we toch wel redelijk wat konden vertellen over ons Barca-avontuur( enthousiast dat we natuurlijk waren) foto's werden geshowt die we door hadden gestuurd, was het programma alweer afgelopen. Nou...dat was dat. De presentator, Nick was heel geinteresseerd, maar we konden ons niet helemaal ontrekken aan het feit, dat ie wel met zijn werk bezig was en dat we soms niet helemaal doorkwamen op zijn harde schijf. Terug naar de grime, tv-make-up eraf en we mochten alweer gaan...he, nu al?? We krijgen toch nog wel een rondleiding of zo??
Nee, dus. Ok, we laten ons gewillig naar de uitgang transporteren,(onderweg een poging gedaan om Robert ten Brink de lift in te sleuren, maar helaas hij wilde niet) en voor we het weten staan we weer buiten.

Snel, rap en echt TV...maar wel leuk, dat was het zeker..En nadat we ons even hebben vastgelegd op fotobeeld, zijn we weer naar huize van den Berg gereden.
We hebben er weer een ervaring bij, en we zijn tot de conclusie gekomen dat we dat maar weer mooi geflikt hebben... Wat een ervaringen...Barca brengt nog steeds mooie dingen met zich mee... we voelen ons bevoorrecht dat we dit mee mochten maken.
En als ik dan later in de trein op weg naar huis zit, hoor dat er vertraging is omdat een man zich met zijn twee kinderen voor de trein heeft gegooid, denk ik...jeetje...hoe dubbel en betrekkelijk kan het leven zijn.
Thuis bekijk ik onze prestatie en vind dat ik eigenlijk op mijn minst goeie kant (heb ik wel een goeie, haha) gefilmd ben,maar dan denk ik ..mens waar maak je je druk om!
We genieten gelukkig nog steeds van alle dingen die op ons pad komen en laten we dat vooral blijven doen....die kinderen krijgen de kans niet meer omdat hun vader ze dat heeft ontnomen...

RTL 4!!!??

2007-03-11T11:59:00.002+01:00

Morgen gaat het gebeuren..ik kom op tv! Jahaaa, hoezo my star is rising??
Ik vind het toch spannend, en wederom heb ik weer een ervaring te pakken. Vorige week kreeg ik een e-mail van Margreet van de libelle of ik misschien mee wil werken aan het programma in de morgen, lijn 4. Tanja, mijn lieve casa vriendin en mede cavagenoot(hihii) gaat ook!! We moeten gaan vertellen over ons grote casa-avontuur in Barcelona, en wat we allemaal hebben meegemaakt daar. Alles in 7 minuten, tijd tekort dus, maar ja , wel heel erg leuk!
Nou, we liggen in een deuk, nu al.. bereiden ons al voor op de nodige versprekingen( ohh jee, als we maar geen cava zeggen i.p.v casa ) want het is zo live als het maar kan.
De tijd is lekker, we moeten er om kwart voor(!!) negen morgenochtend al zijn, jeetje, ben ik blij dat we nog de visagie in gaan....
Ben ik zenuwachtig voor mijn tv-debuut?? Nou, ik zal het anders formuleren...Er is een lichte spanning waarneembaar in de buikstreek die heet maag en darmen, en mijn hoofd breekt zich over wat ik nu weer aan moet. Verder ga ik vanmiddag met trein en al naar Beverwijk, om zo de nacht door te brengen bij Tan, zodat het uitgesloten is dat we morgenochtend te laat komen...en vooral om uit te sluiten dat ik er uit zie alsof ik een nacht niet geslapen heb omdat ik anders om 4 uur op zou moeten staan.
Nu is de kans dat we alsnog weinig slapen heel erg groot, want we hebben al afgesproken dat we de cava wel aanbreken, en gezien ons klep en bep verleden, hebben we genoeg om bij te kletsen. Het gaat leuk worden dus!!! Hoe zullen we er live uitzien morgen??

Verder gaat het goed met me hoor, en ben ik er klaar voor, dus het valt wel mee dacht ik zo..
Het interview kan komen, en we hebben ter ondersteuning van ons verhaal ter illustratie wat foto's opgestuurd, kortom het wordt lachen!!
Morgenochtend, tussen half 11 en 11 uur. dus....Kom op Tan, we kunnen het, we benn stoere wievn!!
Zal Joop van tellingen nu wel komen, want de bosjes zijn wederom gesnoeid!!

Sorry....ben pas weer geland!!

2007-03-09T23:18:00.001+01:00

Okee,okee, ik weet zeker dat ik mijn kleine schare met fans die mijn blogje bezoeken weer kwijt ben..mijn schuld, ik weet het. Kan ik het goedmaken???

Kijk, als je zoals ik een maand in Barcelona hebt gezeten en het vervolgens heeel erg naar je zin hebt gehad, dan is het normaal dat je moet afkicken. Nou is de gemiddelde nuchtere nederlander daar na een week of twee wel mee klaar...maar ik reken mezelf niet tot de gemiddelde nuchtere nederlander, dus trek er maar een paar weken bij, haha..
Nu is het bijtrekken al redelijk gelukt hoor, ik zit alweer in een redelijk ritme.. maar ik ben nog steeds casa-verslaafd zeg maar. Ik kan het niet nalaten om elke dag even mee te kijken om te zien hoe het daar gaat.Dus elke dag even kijken, en dat kost tijd...
En het leuke is dat je daar nu een gevoel bij hebt, ik noem het maar een casa-gevoel. En dat casa gevoel gaat denk ik nooit meer weg...dat blijft bij je tot het moment dat de deuren van de casa sluiten, volgens mij...
Ik vind het niet erg...het is de belevenis van mijn leven geweest..en nog steeds loopt het en beetje als een rode draad door ons leventje heen.
Zo be it..ik ben er weer en ik leef nog steeds,dus laat mij maar lekker nog in Barca zitten af en toe, lekker toch? En ik ben niet alleen hoor, man en kids kunnen het ook nog steeds niet laten.
Dus alles komt gewoon langzaam weer op gang, zo ook het schrijven in mijn blog...ik ben er weer aan toe...dussss hier ben ik weer!!

Ik hoop dat jullie de moed nog niet opgegeven hebben en af en toe stiekum kijken of ik er alweer ben, en anders moet ik maar weer een reclame campagne gaan starten..

Welkom terug Jootje!! En welkom terug allemaal!!!
Ik heb het bloggen gemist, en ben er weer klaar voor... Tot gauw!!

Tot over een week!!

2007-02-01T10:20:00.000+01:00

Zoals jullie natuurlijk al hebben begrepen, zijn al mijn belevenissen in Barca te volgen op www..casalibelle.nl. Ik ben nog maar een week in Barca, en moet nog heel veeel doen.. Geniet van mijn verhalen en belevenissen, ik zie jullie weer gauw in Nederland!!

Dikke kus en een mega knuffel, Jootje.

Fasten your seatbelts, we are going!!

2007-01-13T11:46:00.000+01:00

HALLO IEDEREEN!!

Hier ben ik dan weer. Niet neergestort, en veilig en wel geland in Barcelona!(met dank aan transavia, haha).Na een emotioneel afscheid van man en kids, ben ik vol spanning en zenuwen in het vliegtuig gestapt. Natuurlijk net op het nippertje, we werden al omgeroepen door de purser. Hoe heet ik ook alweer, nou, hou je vast, mevr. "devroedtevregtop". En dan krijg je een heeele aparte naam als je dat allemaal achter elkaar uitspreekt.
Ik weet het, vliegen is mooi, en ik heb dan ook genoten van de vlucht. Het was heel helder, en we konden heel veel zien. Na anderhalf uur landen we al in Barcelona.Godzijdank, dat heb ik weer gehad, maar het viel me gelukkig heel erg mee.

Leuk hier, een hele aparte gewaarwording als je na een klein poosje in een hele andere cultuur zit. En het weer is geweldig!!! Ongeveer 20 graden en met een glas cava en lekkere tapaz kennisgemaakt met de andere dames van de groep.
Daarna even de koffers uitgepakt en een beetje onwennig rondgehuppelt.
Gisteravond(alhoewel, avond, je eet hier pas om half 10!!) zijn we uit eten geweest in een heel leuk restaurant, waar we met een taxi naar toe zijn gegaan. Samen met de casa ploeg en een klein team van Libelle en de pers. Champagne erbij, wijntje erbij, nou schakel de AA maar alvast in joh, ik kom naar jullie toe als ik weer thuis ben...
En dan denk je dat je lekker kan slapen met al die alcohol, nee dusss. Ik heb het zo warm gehad, het leek wel een vervroegde overgang. En dat terwijl ik alleen in bed lag!!!
Ja, en toen vanmorgen vroeg op en een ontbijt regelen samen met Mandy.. Je loopt daar in een supermarkt, en dan beleef je wat. Varkenspoten, gevilde konijnen met hoofd en al er nog aan,hersens in een zakje... nou, wakker ben je gelijk goed hoor...!
Maar het is gelukt, en nu maken we ons op voor een foto shoot..

Wat een belevenissen, en dat voor één dag!
Het gaat een leuke tijd worden, dat weet ik nu al..

Tot over 4 weken!

2007-01-12T06:44:00.000+01:00

Het is 6.45 en ik sta in de startblokken..
Bloody nervous, maar dat hoort erbij!!
Dag lieve familie, vrienden en iedereen die met mij meeleeft!!
Ik zal jullie missen, tot over 4 weken!!

Dikke kus, Jolanda

Kofferellende!

2007-01-11T12:13:00.000+01:00

Goed nog een nachtje en dan gaat het echt gebeuren... De zenuwen gaan wel toeslaan nu, we hebben gehoord dat we morgenmiddag om 12.15 vliegen. En dat is best vroeg.
Dus gisteren ben ik toch maar eindelijk begonnen met het inrichten van mijn koffer. Je kan het wel blijven uitstellen, maar het moet er toch van komen. Dus, dit gaat mee, dit is wel handig, en dit moet absoluut mee... Jeetje, wat een drama, want zoals ik al zei je moet me niets te kiezen geven. Vanmorgen heb ik mijn koffer gewogen en ik zit al op 16 kilo. En dan moeten alle losse spullen er nog in en al mijn toilletspullen...help...ik moet gaan kiezen!!!

Okee, even time-out..En zonder mijzelf op te gaan fokken, ga ik nu systematisch(????) te werk..
Gewoon kiezen JO, dat is toch niet zo moeilijk? AAArch, dit kost tien jaar van mijn leven!!
Maar ik weet zeker dat het me gaat lukken, het lukt ook elk jaar met de vakantie en dan moet je voor vier personen alles inpakken.

Verder krijg ik tussendoor wel hele lieve kaartjes en leuke kadootjes, zo lief van iedereen, wordt er nu al jankerig van. Dat gaat wat worden morgen op het vliegveld!!
Nou ja, dat is pas morgen.....PAS????
Jolanda wordt wakker, nog 24 uur en dan zit je in het vliegtuig!

Roken moet mogen??????

2007-01-09T17:24:00.000+01:00

Ik ben al twee jaar van het roken af. Na 23 jaar gerookt te hebben!! Heel erg knap vindt ik dat van mezelf, en het leuke is dat op de dag van ons vertrek het twee jarig lustrum is.
Toeval is het niet, het is denk ik mijn kadootje. En dat mag ook wel, want stoppen met roken is niet zomaar iets, je moet afkicken van een hele nare gewoonte.

En toch heb ik de afgelopen twee dagen meerdere malen aan een sigaretje gedacht. Jeetje, dat ik daar nu juist aan moet denken, zeg. Maar het zijn de oprechte zenuwen.
En toen ik nog wel rookte, ging ik die verjagen met een peuk. Nu moet ik dat op een andere manier doen, dus. Okee, gewoon relaxen dan maar, het komt er toch wel aan.
En het rare is dat ik juist nu een bepaalde vorm van rust over me krijg, zo van, ach maak je niet druk...Misschien komt het omdat ik vrij ben en geen werkstress heb. Thuis loopt ook alles gewoon door en ik probeer de laatste dagen vooral ook maar moeder te zijn, want dat hoeft straks vier weken niet, en dat probeer ik in de laatste dagen een beetje te compenseren.

En daar komt het toch wel een beetje schuldgevoel op de proppen. Want IK ga over 2 dagen lekker vier weken naar Barcelona, en hele leuke dingen doen.
Man en kids moeten gewoon door met hun leven, en ik ga vooral lekker aan mezelf denken.....hoezo egoïstisch????
Dus terwijl iedereen begint te vragen of ik mijn koffers al heb gepakt, loop ik hier op mijn manier heel relaxed te wezen en heel erg uit te stellen waar ik toch wel een beetje tegenaan zie...:

....20 kilo in een koffer proppen, kiezen wat ik mee moet nemen, afscheid nemen voor 4 weken en me in het onbekende storten....
Of ik zenuwachtig ben????.....IK SCHIJT PEUKEN!!!!

Jolanda& Ebru

2007-01-09T17:05:00.000+01:00

Ik ben al een beetje bekend... Vorige week vrijdag toen ik aan het werk was, kreeg mijn dochter een telefoontje van Ebru van de libelle. Of ik wel even terug wou bellen.

Ebru Umar is een jongedame die schrijft. Ze heeft al 2 boeken geschreven, en elke week heeft ze achterin de libelle een interview met bekende en minder bekende nederlanders.
Tot die groep behoor ik dus, die van minder bekende nederlander. Maar minder bekend is in mijn ogen niet onbekend, maar een beetje bekend, toch?

Dus ik bel Ebru terug en tot mijn verbazing wil ze me interviewen.Ik voel me zeer vereerd en natuurlijk zeg ik ja. Lijkt me hardstikke leuk. Ze gaat me zaterdagmorgen opbellen, en dan gaat ze me wat vragen stellen over mijn verblijf in de casa.

En zo geschiedde, ze belt me vanuit Turkije, en we hebben een gezellig praatje met elkaar. Na 20 minuten is het klaar, en in de laatste week van Januari komt het in de Libelle, en wel met foto!

Johnny heeft de struiken voor in de tuin al gesnoeid...
Je weet maar nooit wat Joop van Tellingen van plan is, voor je het weet ligt ie er in!!

Vlieg met me mee....

2007-01-07T21:30:00.000+01:00

Ik begin `m te knijpen... Nog 4 dagen te gaan en ik moet weer een uitdaging aan in mijn leven: eerst het vliegtuig en dan de casa.
Nu ben ik voor de casa niet zo bang, maar het vliegtuig is toch iets waar ik niet zulke leuke ervaringen mee heb.
De eerst keer dat ik in mijn leven gevlogen heb is nog niet zo lang geleden, 15 september 2004 om precies te zijn. Dat was ook tevens de laatste keer, en ik heb toen gezegd dat ik het nooit meer zou doen!! Het was echt afschuwelijk, vooral de heenreis.

Ik was natuurlijk heel zenuwachtig omdat het de eerste keer was, maar ik was met 3 dames die al vele malen eerder hadden gevlogen, en die wisten mij wel te overtuigen dat het echt heel leuk was....ahum...daar kwamen ze zelf dus ook later van terug!
We waren alweer aan het dalen, en ik was eindelijk zo rustig dat ik zelfs bij het raam wou zitten.
Wat een geweldig uitzicht, maareh, wordt het niet een beetje donker in de verte?? Ja dus en met een klap komen we in een zwarte massa terecht en we dalen nu wel heel erg snel...help!
Hoort dat zo?.., en ik kijk naar de angstige gezichten van mijn medereisgenoten. Nee dus, maar op dat moment herstelt het vliegtuig zich weer en het gaat weer normaal.
Jeetje, wat was dat?? Nou, dat wisten zij ook niet...maar jullie zijn toch ervaren vliegers??????
En voordat we ons goed en wel weer hadden gesetteld en een boekje ter hand hadden genomen om de zenuwen maar vooral de baas te blijven, storten we weer neer...jeetje. Nou, dag man, dag kids,` I did it my way`...
En vooral toen ik de gezichten zag van zus en vriendinnen, wist ik dat dit niet normaal was.

Ik heb me er maar aan over gegeven, deze reuzen achtbaan zal toch ook wel weer een keer stoppen, maar de vraag was natuurlijk wanneer en vooral HOE???
Na 2 à 3 minuten (of waren het er toch tien) was het weer over. Maar zelfs de doorgewinterde vliegers vonden dit niet leuk meer, en waren ook heel angstig geweest.

En dat was dus mijn vliegdoop, eentje waar ik bijna een incontinentie probleem aan over heb gehouden. Nou ja, we zijn er en we gaan lekker genieten van Rome....maar over 5 dagen moeten we ook weer terug..help!
Als er op dat moment iemand was gekomen en die had aangeboden om me terug te brengen met de auto, dan had ik het gedaan.
Maar als je a zegt moet je ook b zeggen, en gelukkig leek de terugreis in de verste verten niet op de heenreis, en was heel rustig.

En nu ga ik dus weer... Vooralsnog vergelijk ik het maar met bevallen, dan zeg je ook direct erna `dat nooit meer`, maar na een poosje ben je het alweer vergeten,en je" stort" je er weer in met volle overgave. Leuke woordspeling, maar ik ben heel erg trots op mezelf dat ik het wel doe..
Moet je kijken wat er tegenover staat, dat is toch wel de moeite waard? En een beetje bikkel...maar tot nu toe is het wel het allerspannendste wat ik in mijn leven heb meegemaakt....
We zullen zien wat Barca me brengt!!

Zomaar een dag..

2007-01-04T14:53:00.000+01:00

Allereerst wil ik iedereen die dit leest een heel gelukkig en gezond 2007 toewensen!!
Alle restpartijen van oud en nieuw liggen in de prullebak en we gaan ons weer vol overgave storten in een nieuw jaar. Ik ben altijd een beetje weemoedig rond de jaarwisseling, niemand weet immers wat het nieuwe jaar ons gaat brengen. Wat ik wel weet, net als heel veel mensen om mij heen, dat je leventje opeens van normaal kabbelend naar een hectisch onweer kan gaan.
Je wenst elkaar altijd gelukkig nieuwjaar, maar je weet immers niet hoe dat uit zal pakken.
Okee, niemand voorziet gelukkig rampscenarios, maar ik wil wel meegeven dat we vooral maar moeten genieten...

En dat ga ik dus ook doen, haha, en wel heel snel. Over slechts acht dagen zit zit ik in het vliegtuig richting Barcelona!!
Ik ben met mijn laatste werkweek bezig, hoef nog slechts een dag te werken en dan heb ik 5 weken vakantie!! Jeetje, als ik dit zo zit op te typen krijg ik spontaan een darmverplaatsing, en ik voel me heel bevoorrecht. Niet iedereen krijgt zo`n unieke kans om het nieuwe jaar zo goed te beginnen. Tegelijkertijd weet ik ook dat het onvermijdelijke gaat komen: Afscheid van familie, huis en haard voor 4 weken, en dat is best lang.
Een regelrechte uitdaging, dat wel, maar het zal ook best moeilijk zijn.... je kent het niet hè, en al het nieuwe is nou eenmaal onbekend!!!

Ik laat het maar op me afkomen, en volg alle verrichtingen in de casa op de voet.
Volgende week zitten wij er, en we zullen Gera en Niesje opvolgen, die mogen dan naar huis!!
Ze zullen het missen, dat weet ik zeker, maar wij gaan er voor zorgen dat het spannend en gezellig blijft. En dat is geen voorspelling, maar een belofte, let op mijn woorden!

GROEN ALS GRAS...

2006-12-29T20:25:00.000+01:00

Woensdag morgen 7 uur. Mijn wekker gaat en ik spring uit mijn bed...huh??? Jolanda die uit haar bed springt? Jazeker, ik ben namelijk lichtelijk gespannen, want vandaag is de dag die green-screen dag heet.

Je wordt dan gefilmd voor een groen scherm ( echt super groen, het doet bijna zeer aan je ogen) , en die beelden worden straks op de website geplaatst met de achtergrond van de startpagina van de casa. Superleuk, temeer omdat ik daarvoor naar de Endemol studios moet, en daar ben ik nog nooit geweest.

Dus ik sprint uit bed, en ga me weer druk maken over wat voor kleren ik mee moet...Ja ja, dat hoort bij mij, je moet me namelijk niks te kiezen geven. Dit pak is wel leuk, maar niet te netjes??, ja dan is het misschien leuker en vlotter met deze blouse?? Of toch met de bodywarmer, of deze colbert die staat ook wel leuk en sportief... Ohhh, ik wordt gek van mezelf!!!

Uiteindelijk stap ik dus bij Danielle in de auto(zuslief gaat met me mee,superlief!) met een reuze tas vol kleding, sjaaltjes, kettingen en ..deo, want dat zal ik wel nodig zijn!!

En zo zijn we op weg naar Aalsmeer, lekker op tijd, want stel je eens voor dat we in de file komen. Wel gezellig dat Daan met me me gaat, want dit moet je niet alleen doen. Dus opa wordt opgescheept met een horde kleinkinderen, en moeders gaan op pad...

Er is alleen EEN verschil....

Normaal ga je lekker weg, in de plooi en je ziet er goed uit....nou, vandaag niet. Je wilt het niet weten, wat ben ik blij dat ik brildragend ben, dat camoufleert einigzins nog.

Je mocht je namelijk niet opmaken en ook geen stylingprodukten in je haar doen, dus dan voel je je echt bloot..jeetje, maar ach zoals mental coach Bert zegt, jij bent toch jij??

Enfin, we komen aan bij Endemol, en dat is een belevenis op zich. Wat is het groot daar zeg, mega loodsen, en heel veel camera"s. We zien in het voorbij lopen nog de set van "lotto weekend millionairs", en als we op onze plek zijn beland, dan zitten we tot mijn verbazing bij de afdeling van"onderweg naar morgen", een soap die ik al jaren heel trouw volg. ( er is namelijk niets lekkerder als na een lange werkdag domweg soapen, blik op oneindig, verstand op nul en kijken maar).Jammer dat de acteurs vakantie hebben, dus de boel is dicht. Okee, dan nemen we maar genoegen met het plassen op hun toilet, haha, grappig toch??

Goed, we krijgen een lekker broodje, en dan mag ik naar de visagiste. Nou ze kunnen er wat van hoor, ze toveren ieder slaperig hoofd om tot dat van een rising star, en je voelt je weer helemaal opgeknapt na een morgen met je bruto gezicht te hebben rondgelopen.

Eerst naar de fotograaf in het magisch wit, daarna een ander setje kleding aan voor het filmpje.

Ok, ik had de keuze, maar uiteindelijk werd het toch mijn vrolijke bloemenblouse, en gewoon mijn spijkerbroek, lekker casual. En zo even twee tellen rondspringen voor de camera, gooien met je bodywarmer( die ik elegant aan en uit moest doen, haha, en dat past weer niet bij mij, want hoe doet Jolanda in hemelsnaam elegant een bodywarmer aan en uit??), en vooral jezelf laten zien is het weer klaar.

Weer een ervaring rijker, en wel een hele leuke ervaring. Het begint een beetje te wennen, de sterrenstatus...nee hoor ik maak maar gein. Het was vooral super om alle dames weer te zien, en ook om te zien dat iedereen echt zichzelf is en hopenlijk blijft.

Daarop zijn we uitgekozen, en dat maakt ons een superteam en naar ik hoop vriendinnen voor het leven. Tenslotte zijn we allemaal groentjes, of niet dan??

Merry Christmas everybody!!

2006-12-24T23:00:00.000+01:00

De kerstdagen zijn begonnen! Het leuke van een blog is dat je via deze weg iedereen kan bereiken om te zeggen:

HELE FIJNE FEESTDAGEN EN EEN GELUKKIG EN GEZOND 2007 !

Ook de mensen die op dit moment in de casa lekker zitten te genieten van het kerst diner en toch nu een beetje thuis missen, ik denk aan jullie!!

Het zei gezegd!

Liefs Jolanda.

De geboorte van de casa

2006-12-21T22:06:00.000+01:00

Ik ben zo blij!!! Ik heb beeld en geluid. De casa is in beeld, en nu kan ik me eindelijk een beetje een voorstelling maken van wat er gaat komen.
En ik vindt het GEWELDIG!

Wat heeft het toch lang geduurd voordat de site de lucht in ging zeg.
Je weet natuurlijk al ver van te voren wanneer het gaat gebeuren, dus wachten en wachten en wachten.
Alles ga je nu aftellen, dus eerst was afgelopen vrijdag het moment van Niesje en Tanja. Die beten het spits af en vertrokken naar Barcelona. Ik was gewoon en beetje zenuwachtig, het ging nu echt beginnen.
En wat wil je dan graag weten hoe het gaat, niet normaal. Hoe was de reis, hoe ziet het eruit, en vooral....is het leuk? Dus weer wachten en wachten en wachten tot de doop van de casa..

Toen ik gisteren in de auto naar mijn werk reed( Errug lui, maar ozo lekker!!) zat ik wat te mijmeren over Libelle. Ineens is daar namelijk een band. Je voelt je ineens verbonden met het blad, als een soort vriendin. En dat is natuurlijk ook te danken aan de geweldige "omarming" zeg maar die we kregen vanaf het begin tot aan nu.
En ook de kennismaking met de mensen die er werken, zo leuk! Franska, de hoofdredactrice bijvoorbeeld, die elke week voorin het blad een inleidend stukje schrijft. Fotootje erbij, erg leuk. Met de kennismakingsdag was zij er ook bij, dus als je nu het stukje leest is het net of je een beetje bij de familie hoort, heel apart is dat..(Of ben ik nu iets te zweverig??)
En dan Kitty.. ik heb met haar al en heel leuk contact, en het is net of we elkaar al langer kennen. En dat is dat gevoel van"gezellig'' , het bandje van de casa..

Dussss, gisteren was het zover, hij ging eindelijk de lucht in, heb de hele dag gewacht, maar de moeite waard hoor! En wat leuk om nou een voorstelling te hebben van wat gaat komen. Toch was er dat nare bericht van Tanja die de feestvreugde deed verstommen. Wat naar dat haar zoontje is opgenomen in het ziekenhuis, weg leuk begin. Ze is alweer terug naar huis, en terecht, daar is geen twijfel over mogelijk.
Ik hoop dat het gauw weer beter gaat met Mees, zodat ze de draad weer op kan pakken!!

Goed, neem maar gauw een kijkje in de casa, voor je het weet zit ik er!!
Nog 3 weken, en dan ben ik niet meer van dat scherm af te branden! Voorlopig ga ik eerst nog nog werken aan de tulband en daarna aan de zwemband... Die andere band komt nog, en wel zeer binnenkort! Wordt vervolgd!!

Lang zal ze leven...

2006-12-21T21:32:00.000+01:00

Ieder jaar is het weer een terugkerend festijn... je verjaardag! Ik heb ook nog het geluk dat dat een week voor kerst is , lekker in een tijd dat je toch al niets te doen hebt! En dan is mijn moeder ook nog twee dagen voor mij jarig(Mams is nu 60, ja,ja), dus we kunnen alvast voorvieren zeg maar.
Je kan niet zeggen" ik schuif het lekker een weekje of een weekendje op", want dan is het nl. al kerst. Afijn, het is er nou eenmaal, en tegenwoordig mag je al blij zijn dat je jarig wordt, als je al die enge dingen om je heen hoort..

Dus afgelopen maandag was het zover...Gefeliciteerd Jolanda...kadootje,nog een kadootje...
Huis vol, koffie, gebakje, hapje,drankje,praat,praat,muziekje. En voor je het weet is het alweer voorbij.
Ik kan me de tijd nog herinneren dat je als kind het zooo jammer vond dat de dag om was, nou, das war einmahl hoor. Wel gezellig, maar ook wel weer blij dat het geweest is. Volgend jaar sla ik over, dus over 2 jaar ben ik weer aan de beurt (HAHA, 40 vier ik NIET).
Nou is het wel zo wat ze zeggen, als je ouder wordt beleef je alles anders, verjaardagen, kerst, vakanties...Het is net of het gevoel erbij anders wordt als je ouder wordt.
Je bent als kind en puber natuurlijk anders ingesteld, je beleeft de lusten en niet de lasten.
Dus ja, je kan je dus beter jong blijven voelen, dan gaat het allemaal vanzelf..
De tijd gaat dan zelfs langzamer, want zeg nou zelf, hoe lang duurde het wel voordat je weer jarig was?

Nou, tegenwoordig vliegen de weken, maanden en jaren, en ik ben niet de enige die daar last van heeft.... Om me heen hoor ik om me heen niet anders!
Of zal het toch komen omdat ik me in de oudere generatie ga bewegen??
Wake up Jootje, je zit in je veertigste levensjaar!!!!

De hitte van December

2006-12-12T13:33:00.000+01:00

Gisteren stuurde Kitty mij een adres met hele mooie Barcelona foto's, echt hele mooie!!
Zulke waarvan je denkt,'' zat ik daar maar,'' of van ''dat zou ik wel eens in het echt willen zien...''
En ineens was daar het gevoel! ''Jeetje ik ga echt, en al over 4 weken!!!"
Maar ik moet nog zoveel doen, en er gebeurd nog zoveel!! Eerst de 60e verjaardag van mijn moeder, dan mijn eigen verjaardag, kerst niet te vergeten... Om maar te zwijgen over het feit dat de boom en de versiering nog in de steigers moet en alle kerstkaarten die nog geschreven moeten worden.
Extra koopavonden op het werk, de boodschappen in huis halen, dan oud en nieuw vieren met de buurt bij ons thuis.. En dan moet ik tussendoor me ook nog voorbereiden op mijn barca-avontuur..van alles nog kopen dat huis en haard in ieder geval goed achterblijven, een paar handige dingen voor mezelf inslaan....en mijn koffer inpakken(iets ontspannender, want volgens Kitty is 20 kilo eigenlijk best veel, maar ook voor mij?)

Jeetje, ik heb tijd te kort, HELP!!!.

Maar dan ineens realiseer ik me dat het elk jaar om deze tijd hectiek is. En elk jaar weer laat je je opfokken door de commercie, en alle drukte daar omheen. En elk jaar neem ik me voor dat niet meer te doen, en toch gebeurd het...

Nu is er alleen een groot verschil met andere jaren; IK GA NAAR BARCELONA!!
Ik moet nu mezelf nu gewoon heel goed gaan behoeden voor het feit dat ik daar niet straks helemaal afgepeigerd zit van alle drukte van december...
Dus Jootje, keep it koel, en dat kan jij wel! Ahum, praat jezelf vooral moed in, je hebt het nodig!!

De naakte waarheid...

2006-12-09T19:26:00.000+01:00

Laten we eerlijk zijn, je krijgt niet elke dag een camera voor je neus waar je eigenlijk heel veel van je zelf moet laten zien. Ik mocht mijn kleren aan houden hoor, ha ha, want het kan nog erger natuurlijk!!

En toch is het nog even wennen..

Gisteren was het dat ik de Endemol ploeg op visite kreeg. Nou ja ploeg, ze waren met zijn tweetjes. Nadat ze eergisteren contact met mij hadden opgenomen of ze wel iets eerder mochten komen, is er nog wel wat tijd verstreken voordat ze er waren.

Eerst was de vorige afspraak verlaat, en toen waren ze Erica kwijt!! Jeetje, wonen we toch in een boerengat, of is hun Tom-Tom gereincarneerd in een Tam-Tam?

Toen ze er dan toch eindelijk waren, 10 minuten na de oorspronkelijke afspraak, hadden we natuurlijk de koffie bruin en allemaal lekkere soesjes op de tafel. Ik heb gevraagd of ze voor een aflevering kwamen van groeten uit de rimboe, want ze waren bijna in Duitsland beland voordat ze toch in Erica zijn aangekomen! Ha ha, humor, maar ze waren er nu dan toch.

Snel de koffie op, en aan de slag.. Of de gordijnen wel open mogen, voor het licht?? Ahhh, ze zijn net nieuw, zie je er niets van...

Maar dat wordt later ruimschoots goed gemaakt. Jolanda op haar beste belicht, en praten maar.

Gezellig hier, nou dat is ook mijn hobby, ok, dan maken we daar een leuk plaatje van.. Sigtseeing huize Regtop, super. Ik kan zo aan het werk bij Libelle, zegt de cameraman, heel sfeervol ingericht. Dat doet je wel goed, na een weekend jezelf afmatten om het toch maar zo snel mogelijk te metamorfosen..

En dan Johnny en de kids aan het woord, en vooral lekker eerlijk blijven hoor, kom ik op mijn best in de picture!! Maar het valt mee. Na een paar ontroerende antwoorden( Mama kookt toch het beste!!) is het alweer klaar. Nog even een shotje bij de voordeur, en ze moeten alweer gaan.

Niet even wat drinken?? Nee, druk druk, bij Endemol wordt op ze gewacht, er is wat teveel tijd verspeelt. Maar met de complimenten, normaal bleven ze wel altijd, vertrekken de dame en heer weer.

Dussss...dat was het dan. Goh, bliksem snel, maar wel gezellig. Ben benieuwd wat eruit rolt, of ik niet in een aflevering van ''jouw huis, mijn huis'' beland..

Nu is het zo dat alles er picobello uitzag, ik inclusief.. Ik was niet zo fit, maar de situatie was aanzienlijk verbeterd na een morgen wat langer slapen(Zo lief van Johnny!!), en na mijn eigen make-up sessie was het toch wel om aan te zien, al zeg ik het zelf.

Ik was dus nogal in shock toen ik gisteravond in de email een berichtje had van Endemol: Of we op de dag van de green screen opname geen make-up willen aanbrengen s'morgens. Ze gaan ons daar heel mooi maken, en we mogen ook accesoires meenemen, zoals een zonnebril , en leukesjaaltjes enzo. Mogen jullie raden hoe ik in de trein ga zitten op reis naar Aalsmeer zeg, hoe kunnen ze dat nou vragen!! Ik zie er zo ongeveer uit als een 101 dalmatier zonder make up, en dan zo over straat?? Ok, het blijft een enorm avontuur, en beroemde mensen gaan ook wel eens ''zonder'' over straat, toch?

Dus in het kader van "Wat een lef'' schrijven we deze uitdaging ook maar bij ons lijstje.

Het barca-avontuur blijft boeien, dus Kitty:'' kom op meid, we gaan voor de naakte waarheid!!!''

Het libelle-meisje"next door''

2006-12-07T23:43:00.000+01:00

'Hoor de wind waait door de bomen..' Te laat, het heerlijk avondje is al voorbij.

Toch is het altijd weer een gezellig gebeuren, en hoewel die dames van mij het stadium van geloven reeds zijn gepasseerd, heb ik een paar heerlijke nichtjes die nog vol overtuiging zijn dat Sinterklaas bestaat. Genieten dus.. Er is toch niks leuker dan blije kindergezichtjes bij het krijgen van nog meer speelgoed?

Alhoewel, ik kan wel wat bedenken.. Wat dacht je van mijn blije gezichtje na het metamorfosen van de woonkamer??We zijn klaar met behangen, en vanavond zijn de nieuwe gordijnen opgehangen, we hebben de deadline gehaald!! En het lijkt geweldig!! Vooral als familie en vrienden bevestiging geven( Want dat heb ik toch nodig, al ben ik nog zo standvastig in mijn keuzes) weet ik dat het weer gelukt is!!En dat is heel erg leuk als er een cameraploeg van Endemol op visite komt..

Desondanks kreeg ik vandaag wat volgens mij alleen vrouwen in een bepaalde leeftijdscatagorie krijgen;opvliegers!!

Endemol belde nl. vandaag met de vraag of ze in plaats van half drie om een uur mogen komen, en ik wordt lichtelijk zenuwachtig. Wat gaan ze filmen, wat gaan ze vragen, wat doe ik aan(ik heb natuurlijk weer niks!!), en moet ik niet eerst naar de kapper??

Doe daar bij dat ik al een paar dagen niet fit ben, en snotverkouden, heb een loopneus, loopogen en een stem als kermit de kikker, kortom alles wat bij een fikse verkoudheid hoort.(Ja, Ja Kitty, nu snurk ik zelfs!!) Ik zie er voor mijn gevoel niet uit, en dat is niet zo handig als ze een filmpje van je komen schieten.

Maar ja, wat kan ik er aan doen?? Helemaal niets, maar hopen dat alles morgen weer een beetje in vorm is getrokken, en vooral maar mezelf blijven. Daar ben ik tenslotte ook op geselecteerd....maar.... mezelfzijn is ook rennen, poetsen, vliegen, stressen, dat hoort ook bij mij.

Nou ja,dat doe ik dan maar voordat ze komen, daarna zet ik koffie, slagroomsoesjes op de tafel voor het (daar is ie weer) ultieme libelle-gevoel. En daar doen we het voor, toch??

Kom maar op , we zijn er klaar voor!!

And your buddie is....Kitty!!!!

2006-12-02T11:03:00.000+01:00

Toeval bestaat niet en voorgevoel moet je terdege serieus nemen..
Ik heb vanaf het moment dat ik ben geselecteerd het voorgevoel gehad dat ik in Januari weg zou gaan , dus toen Margreet mij vorige week mee deelde dat het waarschijnlijk van half april tot half mei zou zijn, was ik lichtelijk verbaasd. Niet dat ik het erg vond, want dan is het weer in Barcelona natuurlijk geweldig. Maar aan de andere kant moet je dan nog best lang wachten en is het allemaal niet zo nieuw meer.
Okee, gister was de dag van de waarheid, op survival bij Libelle. De meest van de deelnemers ontmoet, stuk voor stuk leuke spontane meiden, lekkere babbel en allemaal enthousiast. Wordt door twee van de dames 10 jaar jonger geschat, make my day, altijd leuk natuurlijk!!
En Kitty, mijn lerares en tevens soulmate op de weblog.Leuke meid, lekkere kwebbel net als ik, en we praten alsof we elkaar al jaren kennen. Weer die warme deken, een echt libelle-gevoel kwam dan ook weer ten tonele.Alles gehoord van hoe het straks zal gaan en heel veel vragen beantwoord.
Het worden 4 weken van allemaal leuke dingen doen, veel zien en een beetje werken.

We krijgen er heel veel zin in, alles is leuk, wat een kansen!
Toen een van de dames mij vroeg wanneer ik zou gaan en ik daar antwoord op gaf, hoorde Margreet mij. En die zei dat ik over de datum nog even met haar moest praten, omdat ik waarschijnlijk iets eerder zou vertrekken.
Okee, groot blad met alle fotos op tafel onder het genot van allerlei heerlijke spaanse hapjes (Libelle dikke pluim, jullie hebben echt je best gedaan om het voor ons zo gezellig te maken) komt er een groot bord ten tonele waarop de gekoppelde medewerkers met foto opgeprikt staan. Goh zegt Kitty, sta jij nou bij mij?? Ik kijk, en waarempel... Ze zegt maar dan ga jij ook 12 Januari! Schrik, dat is snel.. En ja hoor, Margreet hoopt dat ik dan ook kan, want een van de andere deelnemers die eerst met Kitty zou gaan kon alleen maar in mijn periode, dus als we konden ruilen??
Kitty is dolenthousiast, ik ben even verbouwereerd, en vervolgens dringt het tot mij door. Ik ga toch in Januari, en ook nog met Kitty!! Geweldig!!!!!!(Wil nu alles van je weten,en vooral: SNURK JE OOK?? HaHa)
Mijn hersens werken op volle toeren, het is dan niet zulk mooi weer, maar ik stort me dan echt in iets compleet nieuws, in april is er al zoveel meer ontdekt en in Januari kunnen we nog heel veel ontdekken. Nu nog het thuisfront op de hoogte brengen en mee delen dat ik over 5 weken al vertrek.. We krijgen een hele leuke tas mee met allerlei spaanse lekkernijen en freubeltjes,(om het thuisfront te paaien) dus dat zal wel lukken. Toeval??? Echt niet , dit heeft zo moeten zijn!

Behangkoorts

2006-11-30T22:20:00.000+01:00

Zo, de werkweek zit erop, nu ga ik me focusen op morgen. Een hele lange dag van negen tot negen, mijn voetjes protesteren dan ook hevig. Maar als die oude baas weer in het land is moeten er weer heel wat wensen vervuld worden, dus wij leggen in de winkel heel wat kilometers af om de klant en vooral ook de baas tevreden te stellen. Blauwe vingers van het kadootjes inpakken, lange rijen, maar ook weer zo gezellig dat de feestmaand weer is begonnen. En geduld, heel veel geduld, dat moet je hebben, want iedereen heeft haast en is gestressed, en wil alles apart ingepakt hebben en het liefst zo snel mogelijk! Moeilijk, maar ik redt het wel, heb tenslotte al 20 jaar ervaring, maar toch is het soms ook wel slikken en weer doorgaan, zoals het een goede verkoopster betaamd.
En na die lange dag rijden we moe naar huis, doen de deur open en....Help!!!!!! Een muur blijkt in plaats van warmrood spierwit met een verdwaalde groene streep te zijn. Hoezo rust?? Maar wel ruim zeg, die witte muur, lijkt veel groter he? De voorbereiding op een nieuwe taupe-kleurige muur met bloemen is begonnen, en er is geen weg meer terug. Alles voor de kijkcijfers, haha, maar het plan lag al klaar voordat Libelle kwam. Gordijnen zijn besteld, maar nu met lichte dwang gemeld dat ze in ieder geval voor volgende week vrijdag hangen.
En zo gaan we dit weekend waarin we Libelle bezoeken en Sinterklaas vieren ook nog behangen. Dus de Sint mag van mij: rij maar stilletjes ons huisje voorbij. Vanaf volgende week ben je weer van harte welkom!!

X-Factor?????

2006-11-28T21:53:00.000+01:00

Zo, ben net thuis van een lange werkdag en wil natuurlijk als jonge weblogger nog even lezen.. Wat lief al die berichtjes voor mij, kus voor Daan, Johnny en Karin. Vindt dat zoo leuk!!
En natuurlijk mijn" bar"genoot Kitty, lief een reactie voor Johnny!! Ik wist niet dat het zo leuk zou zijn om een eigen site te hebben, ik wordt nog een echte computerfreak. Vandaag heb ik
mijn hele planning omgegooid, want as vrijdag ga ik naar Hoofddorp, waar we alles te horen krijgen over ons Barcelona avontuur.Weer gezellig op de redactie van de libelle, wat echt een libelle ding is. Gezellige hoekjes en plofbanken inclusief slagroomsoesjes wat je het mega libellegevoel geeft. Toen ik er 13 november was voor de tweede screening, voelde het als een warme deken en ik voelde me er meteen een beetje thuis.Dat maakte het gesprek met mental coach Bert helemaal niet eng, de psychologische test van 240 vragen niet zo lang en de camera test met Endemol werd een gezellig onderonsje. Maar nu over vrijdag, dat wordt natuurlijk heel spannend, want dan hoop ik een beetje een beeld te krijgen van waar ik me vol overgave in ga storten. Ik heb echt totaal geen idee wat ik me erbij voor moet stellen, en een beeld is toch wel handig. We zullen het zien, ik heb er echt zin in. Vooral het ontmoeten van alle 11 andere kandidaten, want we zijn met zijn twaalven. Dat streelt je enorm, dat je uit zoveel kandidaten gekozen bent... X-factor?? Ik?? Echt nie, zal mijn vlotte babbel wel zijn!!

Enfin, morgen eerst nog sinterklaas verplichtingen vervullen en zorgen dat we ons nieuwe behang in huis krijgen. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik dat er nog perse in moet hebben voordat de cameraploeg van Endemol ons op 8 december komt overvallen!! Big Brother in Erica , om je dood te lachen!! Tot gauw, Jolanda.

(P.S: Kitty, de shiftknop vergeten! oeps, ga er de volgende keer wel aan denken ok??)

Kitty bedankt!!

2006-11-27T21:26:00.000+01:00

Hee hallo! Dit is mijn eerste stukje op mijn eigen weblog, en dit dankzij mijn medebarcelonagenoot, die mij op weg heeft geholpen, thanks Kitty!! Zoals je al een beetje kan vermoeden ga ik dus een maand naar Barcelona!! Ik ben geselecteerd voor het casa-libelle project, helemaal super!! Wat een uitdaging, gewoon een maand weg van huis en haard en helemaal iets anders doen. Ik zal ze missen mijn man en kids, maar dit kan ik niet laten schieten.Wie had dat kunnen dromen, toen ik ergens eind mei een screening deed op de libelle zomerweek. Doe es gek, dacht ik, en dat heeft tot mijn verbazing goed uitgepakt. De 2e screening was op de 13e, en dat is mijn geluksgetal,en zie daar, geluk!! Via Mieny mijn lieve vriendin een link gekregen en daar was Kitty, een aardige vrouw en zij zit in hetzelfde schuitje.. Gisteravond heeft ze mij wegwiijs gemaakt in het wereldje creeer je eigen weblog, en zie hier mijn allereerste kreet!! Hoop dat ie goed lukt, heb het helemaal zelf gedaan, en ik ben wel blond, duss!! Lees se, wordt vervolgd, Jolanda.

Mijn kanjers op de foto!!

2006-11-26T21:25:00.000+01:00

J olanda